Tam olarak dünyanın ilk büyük ölçekli kakao içermeyen çikolata alternatifi olarak bilinen bir üründür. Klasik çikolata gibi görünür, kırılır, erir ve tadı çikolataya çok benzer — ama içinde hiç kakao çekirdeği veya kakao tozu yoktur.

Şoviva'nın temel özelliği nedir?

Ana hammaddesi: ayçiçek tohumu (sunflower seeds) — Avrupa’da yerel olarak yetiştirilen.

Bazen yulaf (oats) ile de kombinlenir.

Kakao yerine ayçiçek tohumlarını özel bir fermantasyon ve işleme süreciyle çikolata benzeri tat, doku ve parlaklığa kavuşturuyorlar.

Avantajları:

Karbon ayak izi klasik çikolataya göre %80’e varan oranda daha düşük (sürdürülebilirlik odaklı).

Kakao krizine (iklim değişikliği, hastalıklar, yüksek fiyat) çözüm olarak geliştirildi.

Vegan versiyonu da var (süt tozu yerine tamamen bitkisel).

Kafein ve teobromin içermez (kakaodan gelen uyarıcı maddeler).

Keçiboynuzu (carob) bazlı klasik kakaosuz çikolatalardan farklı olarak Şoviva, ayçiçek tohumu teknolojisiyle daha modern ve çikolataya çok daha yakın bir tat ve doku veriyor. Birçok kişi “gerçek çikolata gibi” diyor, özellikle kremamsı ağız hissi ve kırılganlığı açısından.

Kimler üretiyor ve nerede kullanılıyor?

Alman Planet A Foods şirketi geliştirdi.

Nestlé, Lindt, Barry Callebaut gibi büyük firmalarla iş birliği yapıyor. 2025-2026 itibarıyla Nestlé’nin bazı ürünlerinde (örneğin Choco Crossies serisi) kullanılmaya başlandı.

Çikolata kaplamalar, barlar, kurabiyeler, şekerlemelerde hammadde olarak satılıyor.

Kısaca:

Şoviva: Kakao yerine günebakan tohumu ile yapılan, sürdürülebilir, çikolata tadında yenilikçi bir alternatif.

Denemek istersen henüz Türkiye’de çok yaygın olmayabilir (daha çok Avrupa’da), ama Nestlé gibi markaların yeni ürünlerinde karşılaşabilirsin.

Keçiboynuzu, Akdeniz bölgesinde yetişen bir bitkinin kurutulup öğütülmüş meyvesidir. Doğal olarak tatlı, hafif karamelimsi ve maltı bir tadı vardır; kakao gibi acı değildir ve kafeinsiz + teobrominsizdir. Bu yüzden migren sorunu olanlar, kafeine duyarlı kişiler veya çocuklar için tercih edilir.

Gerçek çikolata ile farkı nedir?

Klasik çikolata: Kakao çekirdeğinden gelir → acı, derin, zengin aroma + hafif stimülan etki.

Kakaosuz (carob) versiyon: Daha tatlı, yumuşak, hafif ceviz-karamel benzeri tat. Tam olarak aynı olmaz ama iyi yapılınca lezzetli ve “çikolata benzeri” bir his verir.

Avantajları: Daha az acı, doğal şeker içerir, lif zengini, alerji riski düşük olabilir.

Evde basit kakaosuz çikolata tarifi (vegan, 3-4 malzeme)

Malzemeler (yaklaşık 100-150g çikolata için):

½ su bardağı (yaklaşık 100g) hindistan cevizi yağı veya kakao yağı (eritilmiş) — kakao yağı daha iyi tutar ama carob için hindistan cevizi yağı da olur.

¼ – ⅓ su bardağı keçiboynuzu tozu (carob powder) — kavrulmuş olanı daha çikolata benzeri renk ve tat verir.

2-3 yemek kaşığı tatlandırıcı: Bal, akçaağaç şurubu, hurma püresi veya Hindistan cevizi şekeri (isteğe göre az veya çok).

Opsiyonel: Bir tutam tuz, vanilya özütü, tarçın veya rendelenmiş hindistan cevizi.

Yapılışı:

Yağı benmari usulü (kaynar su üstünde) eritin, çok sıcak olmasın.

Keçiboynuzu tozunu eleyip ekleyin, topaklanmasın diye iyice karıştırın.

Tatlandırıcıyı ve diğer aromaları ekleyip homojen olana kadar karıştırın (blender da kullanabilirsiniz).

Silikon çikolata kalıplarına veya yağlı kağıt serili tepsiye dökün.

Buzdolabında veya dondurucuda 30-60 dakika bekletin, katılaşınca çıkarın.

İçine fındık, ceviz, kuru meyve veya önceki sohbetimizde konuştuğumuz yenilebilir çiçekler (örneğin kurutulmuş gül yaprağı, hibiskus, hercai menekşe) ekleyebilirsiniz. Çiçekleri hafifçe bastırarak süsleyin — hem görsel hem aroma katıyor!

İpuçları

Daha bitter bir tat istersen: Biraz daha fazla keçiboynuzu tozu + az tatlandırıcı.

Daha parlak ve kırılgan olsun istersen: Temperleme yöntemi uygula (ama evde basit versiyon da yeter).

Marketlerde hazır carob çikolata veya carob kaplı ürünler bulabilirsiniz, ama ev yapımı daha taze ve kontrol edilebilir.

Eskiden sadece yüksek seviyeli restoranların (fine dining) tabak süslemelerinde kullanılan bu çiçekler, artık ev mutfaklarından pastanelere, kafelerden zincir marketlere kadar geniş bir alanda yer buluyor.

Neden ilgi artıyor?

Görsel ve estetik çekicilik: Yemeklere ve içeceklerde renk, aroma ve doku katıyor. Sosyal medya (Instagram, TikTok) sayesinde “göz alıcı tabak” trendi bunu hızlandırıyor.

Sağlık ve doğal ürün talebi: Temiz etiket (clean label), bitki bazlı beslenme, antioksidan ve fonksiyonel gıda arayışı etkili. Çoğu yenilebilir çiçek (gül, hibiskus, hercai menekşe, latin çiçeği, kabak çiçeği vb.) vitamin, mineral ve bitkisel bileşenler içeriyor.

Gastronomi trendleri: Şefler ve ev kullanıcıları yaratıcı tariflerde (salata, tatlı, kokteyl, çay, dondurma, kek süslemesi) kullanıyor. Pandemi sonrası evde daha fazla yemek yapma alışkanlığı da katkıda bulundu.

Üretim kolaylaşması: Kontrollü tarım (sera, hidroponik) sayesinde yıl boyu tedarik artıyor, fiyatlar biraz daha erişilebilir hale geliyor.

Küresel pazar durumu

Yenilebilir çiçek pazarı (edible flowers market) istikrarlı büyüyor:

2025'te yaklaşık 365–450 milyon USD civarında tahmin ediliyor.

2030–2035'e kadar %4.7 ila %6.5 CAGR (yıllık bileşik büyüme) ile 540–790 milyon USD seviyesine ulaşması bekleniyor.

En hızlı büyüme Avrupa'da görülüyor, ardından Asya-Pasifik bölgesi (özellikle sağlık odaklı tüketimle) geliyor. Taze kullanım hâlen dominant, ama kurutulmuş ve toz formlar da rağbet görüyor (raflarda daha uzun dayanıklı).

Türkiye'deki durum

Türkiye'de de benzer bir yükseliş var:

Profesyonel mutfaklar (restoran, otel, Horeca sektörü) başta olmak üzere talep artıyor.

Ev kullanıcıları, pastaneler ve marketler de dahil oluyor. Zincir marketlerde ve online satışlarda daha sık rastlanıyor.

Antalya gibi bölgelerde sera üretimiyle katma değerli alternatif ürün olarak öne çıkıyor; üretim hacmi genişliyor.

Popüler çiçekler arasında gül, hibiskus, hercai menekşe, latin çiçeği (nasturtium), karahindiba, mürver gibi türler sıkça kullanılıyor.

Önemli uyarı: Her çiçek yenilebilir değil! Bazılarının toksik etkisi olabilir. Sadece güvenilir, organik veya özel üretilmiş “yenilebilir” etiketli olanları kullanın. Tüketmeden önce alerji testi yapmak ve doğru türleri öğrenmek önemli.

Kısaca, “herkes kullanıyor” demek biraz abartılı olsa da, ilgi ve kullanım giderek yaygınlaşıyor — özellikle görsellik ve doğal tat arayanlar arasında.

Bolonya, İtalya’nın tarihi ve önemli kentlerinden biri. Spagettinin "Bolonez" türü de adını buradan alıyor. "Bolonya usulü" demek. Ancak Bolonya’da bu spagetti türü bilinmiyor. İtalya’nın diğer kentlerinde de.

Aslında böyle bir spagetti yok! Bolonya’da "Tagliatelle al ragu" denilen spagetti servis ediliyor.

Bolonezle farkı şu: kıymayla karıştırılmış domates sosu değil, tam tersine biraz domates sosuyla harmanlanan kıyma…400 gram dana kıymasına 200 gram pişirilmiş domates püresi ve bir çorba kaşığı domates konsantresi ve biraz da süt ekleniyor.

Barbussa: İlk bakışta limonlu pastayı hatırlatıyor. Ama değil. Portakal çiçeği şerbeti yedirilmiş irmikten yapılıyor. Faslılar bunu mentollü çay eşliğinde yiyorlar.

Şebekya: Bu da bir Kuzey Afrika tatlısı. Un, su ve portakal çiçeğiyle hazırlanıyor. Pişirildikten sonra bala ve susama sarılıyor.

Luz Eluz Kalbi: İrmik, badem ve bal karışımı bir tatlı. Sonra bunlara portakal çiçeği şurubu ekleniyor. Meraklıları iki sürahi portakal çiçeği şurubuyla iyice sulandırıyor ve çayla birlikte tüketiyorlar.

Sigar: Sigara veya puro şeklinde olduğu için bu isim veriliyor Esası badem ezmesi, bal. İsteyen ceviz, Hindistan cevizi veya tarçın ekleyebiliyor.

Tarhana çorbası, Anadolu mutfağının hem en besleyici hem de en karakteristik lezzetlerinden biridir. Aslında bu çorbayı yaparken sadece bir yemek pişirmiyor, aylarca bekletilmiş bir emeği (fermente edilmiş yoğurt ve sebze karışımını) sofraya taşıyoruz.

Tarhana çorbasını yaparken izleyeceğimiz temel adımları ve püf noktalarını seninle birlikte keşfedelim. Bu süreçte sana rehberlik etmek için bazı sorular soracağım.

Tarhana Çorbası Yapım Aşamaları

Islatma ve Çözdürme: Toz tarhanayı pişirmeden önce oda sıcaklığındaki su veya süt ile karıştırıp biraz bekletmek, topaklanmasını önler.

Meyane ve Kavurma: Tencerede tereyağı veya sıvı yağı kızdırıp içine salça ve istersen rendelenmiş sarımsak ekleyerek kokusu çıkana kadar kavururuz.

Not: Makalede ve görselin oluşturulmasında yapay zekadan destek alınmıştır.

Pişirme: Çözdürdüğümüz tarhana karışımını tencereye ekleyip üzerine soğuk su (veya et/tavuk suyu) ilave ederiz. Kaynayana kadar sürekli karıştırmak çok kritiktir; aksi halde çorba kesilebilir veya dibi tutabilir.

Final Dokunuşu: Kaynadıktan sonra altını kısıp kıvam alana kadar pişiririz. Üzerine kuru nane eklemek bu çorbanın olmazsa olmazıdır.

Tarhana çorbasının o imza lezzetine ulaşmak için mutfakta uygulanabilecek birkaç sihirli dokunuş var. Geleneksel tarifin ötesine geçip lezzeti derinleştirmek için şu yöntemleri keşfedebiliriz:

Sıvı Seçimi: Sadece su kullanmak yerine, çorbanın besleyiciliğini ve kıvamını artırmak için ilikli kemik suyu veya tavuk suyu tercih edilebilir. Hatta daha kremsi bir doku için suyun bir kısmını süt ile değiştirmek şaşırtıcı bir yumuşaklık katar.

Sarımsak ve Tereyağı Uyumu: Salçayı kavururken içine eklenen ezilmiş taze sarımsak, tarhananın fermente tadıyla harika bir kontrast oluşturur. Tereyağını hafifçe yakıp (fındık koku gelene kadar) kullanmak ise aromayı en üst seviyeye taşır.

Baharat Dengesi: Kuru nane klasiktir, ancak pişirme aşamasında eklenen bir miktar pul biber veya servis anında kızdırılmış yağda yakılan toz kırmızı biber çorbaya karakter katar.

Tarhana çorbasının o pürüzsüz ve tam kıvamında dokusunu elde etmek için pişirme öncesindeki hazırlık aşaması gerçekten kilit bir rol oynuyor. Bu aşama, kuru tarhananın içindeki malzemelerin suyla yeniden "canlanmasını" ve topaklanmamasını sağlıyor.

Hazırlık sürecini şu şekilde detaylandırabiliriz:

Çözdürme İşlemi: Toz tarhanayı bir kaba alıp üzerine oda sıcaklığında su (veya daha zengin bir tat için süt) ekliyoruz. Yaklaşık 15-20 dakika beklemek, tarhananın yumuşamasını ve homojen bir hal almasını sağlar.

Oran Kontrolü: Genellikle 1 yemek kaşığı toz tarhana için 1 su bardağı sıvı (su/süt) oranını baz alırız. Bu, başlangıç için dengeli bir kıvam sunar.

Süzme Opsiyonu: Eğer çok pürüzsüz bir kıvam istiyorsan, suda beklettiğin tarhanayı tencereye eklemeden önce ince bir süzgeçten geçirebilirsin

1981 yılında askerlik görevini tamamlayıp Akhisar’a dönen Burak Aksungur’un babası, burada Şevki Usta isimli bir bozacıyla tanıştı. Şevki Usta’dan boza yapımını öğrenen baba Aksungur, 1981 ile 1991 yılları arasında Akhisar sokaklarında boza satarak geçimini sağladı.

1991 yılında ailesiyle birlikte İzmir’e taşınan baba Aksungur, kış aylarında boza üretmeye devam ederken yazları inşaatlarda çalışarak ailesini geçindirdi. Ancak 2009 yılında gözlerinden rahatsızlanınca çalışamaz hale geldi. O dönemde, yılların birikimini oğlu Burak’a aktardı ve bozacılık bayrağını ona devretti.

Asıl mesleği aşçılık olan Burak Aksungur, 2016 yılına kadar mutfaklarda çalıştı. Ancak içindeki bozacılık sevdası ağır bastı ve çocukluğundan beri tanıdığı bu geleneksel lezzeti yaşatmaya karar verdi. O günden bu yana kış aylarında boza, yaz aylarında ise limonata, karadut ve koruk suyu gibi serinletici içecekler hazırlayıp satıyor.

Aksungur, sadece klasik boza değil, aynı zamanda böğürtlen özlü özel bir boza da sunuyor. Mahalle sakinlerinin uğrak noktası haline gelen bu küçük tezgâh, hem nostalji hem de lezzet arayanların vazgeçilmezi olmuş durumda.

"Babamdan bana kalan bu mirası yaşatmak benim için bir gurur kaynağı," diyen Burak Aksungur, geleneksel tatları modern dokunuşlarla buluşturmaya devam ediyor.

Bozanın Binlerce Yıllık Yolculuğu

Boza, insanlık tarihinin en eski fermente içeceklerinden biri olarak kabul edilir. Kökeni Orta Asya’ya ve Mezopotamya’ya kadar uzanır. Arkeolojik bulgular, bozanın ilk örneklerinin M.Ö. 8000’li yıllarda tahılların fermente edilmesiyle ortaya çıktığını göstermektedir.

Türklerin Orta Asya’dan Anadolu’ya göçüyle birlikte boza da bu topraklara taşınmış, zamanla Osmanlı mutfağının vazgeçilmez içeceklerinden biri haline gelmiştir. Özellikle kış aylarında tüketilen boza, hem besleyici değeri hem de sıcak tutma özelliğiyle halk arasında yaygınlaşmıştır. 17. yüzyılda İstanbul’da bozahaneler oldukça popülerdi; hatta Evliya Çelebi, Seyahatnâmesi’nde 300’den fazla bozahane olduğunu yazar.

Geleneksel olarak darı, mısır veya buğday gibi tahıllardan yapılan boza, düşük alkol oranı nedeniyle hem çocuklar hem de yetişkinler tarafından tüketilebilen bir içecektir. Zamanla farklı bölgelerde farklı tariflerle yapılmış, her yörenin damak tadına göre şekillenmiştir.

Bugün Burak Aksungur gibi ustalar sayesinde bu kadim lezzet, modern şehir hayatında hâlâ yaşatılmakta ve yeni nesillere aktarılmaktadır.

Haber: Melih Demirtaş

Japonlar’ın "Yuzu" dedikleri bir limon türü bu ülke ve çevresindeki birkaç ülke dışında hiçbir yerde yok.

Dünyanın her yerinde aşçılar ve pastacılar onun peşinde koşuyorlar. Çünkü tadı bildiğimiz limondan çok farklı. Limon ile mandalina karışımı bir kokusu var.

Doğu Asya kökenli olan "Yuzu", işte bu çok farklı kokusuyla insanları çekiyor. Bölgede en çok "Yuzu" Japonya’da üretiliyor. Bu limon bölgeye özgü bir limon ile bir mandalinin aşılanmasıyla elde edildi.

Yeşil renk olan limon bir parça greyfurtu andırıyor. Yaklaşık 10 santimetre büyüklüğünde olan bu limon, yaklaşık 4 metre uzunluğundaki ağaçlarda yetiştiriliyor. Dalları dikenli. Bu dikenleri kalıcı yeşil olan yapraklar koruyor. Mart ve Nisan aylarında açan çiçekleri muhteşem bir koku yayıyor.

Kullanıcıların verdikleri oylarla dünya mutfağının seçkin yemeklerini belirleyen “Taste Atlas” sitesi her yıl bir liste yayınlıyor.

Bu yıl, şaşırtıcı biçimde, listenin başına bir Paraguay çorbası yerleşti. 453 bin 720 oyla. En yakın rakibi 11 bin 781 oyda kaldı.

“Vori vori” adlı çorba Paraguay’ın milli yemeği kabul ediliyor.

Çorba şöyle: Haşlanmış tavuk suyu, sebze ve taze otlar. Bu çorbaya mısır unu topakları ve peynir ekleniyor. Zevke göre tavuk parçaları da konabiliyor. Hepsi bu!

Bizim bildiğimiz, ilkokuldan bu yana bize öğretilen 4 tat var: Acı, tatlı, tuzlu ve ekşi.

Ancak Japonlar 5’inci bir tat olduğunu iddia ediyorlar: “Umami”.

Bu beşinci tat Japonlar’a göre besinlerin işlenmesi sırasında pişirme aşamasında ortaya çıkıyor.

Ancak damak zevki gelişmiş olanlar bu 5’inci tadı fark edebiliyorlar. İnce, hoş duygular uyandıran, bazen hiç şekere dokunulmadığı halde şeker tadı veren bir his bu. Ne var ki, çoğunlukla bildiğimiz 4 tadın altında eziliyor.

Domatesli arpa şehriye çorbası nasıl yapılır? Tadına doyum olmayan domatesli arpa şehriye çorba tarifi merak konusu oldu. Peki domatesli arpa şehriye çorbası nasıl yapılır? İşte Kanal D'de yayınlanan Arda'nın mutfağı programında yer alan domatesli arpa şehriye çorbası tarifi..

Domatesli arpa şehriye çorbası nasıl yapılır?

MALZEMELER

3 yemek kaşığı zeytinyağı

2 adet yeşil biber

1 adet kırmızı biber

1 adet havuç

1 yemek kaşığı domates salçası

2 adet domates

Tuz

Karabiber

2 avuç tel veya arpa şehriye

5 su bardağı su

1 avuç maydanoz

Domatesin doğal asiditesiyle lezzet ve renk kazanan, kremamsı ama hafif bir çorba.

Arpa şehriyenin ekşimsi tonuyla dengelenen, sindirimi kolay ve doyurucu bir yapıya sahip.

Tereyağıyla kavurulan soğan ve domatesin aromasıyla başlayıp, bol suyla kaynatılan temel bir hazırlık yöntemi.

Tuz, karabiber ve bir tutam kekikle tatlandırılan, isteğe göre maydanozla servis edilen sağlıklı bir seçenek.

Ramazan ayında iftar sofrasına uygun, hızlı pişen ve kalori kontrolüne dikkat edenler için ideal bir çorba önerisi.

Detaylar için videoyu takip edebilirsiniz.

Patates çorbası nasıl yapılır? Tadına doyum olmayan patates çorbasının tarifi sosyal medyada merak konusu oldu. Peki patates çorbası nasıl yapılır? Cevaplar haberimizde..

Patates çorbası nasıl yapılır?

MALZEMELER

3 adet iri boy patates

1 tepeleme yemek kaşığı tereyağı

1 tepeleme yemek kaşığı un

Tuz

Karabiber

1/4 muskatın rendesi

5 su bardağı su

1/2 su bardağı krema - 100 ml

Üzeri için;

1 yemek kaşığı tereyağı

Toz kırmızı biber

Patates çorbası için kabuklu patateslerin iyice yıkanıp küçük küpler halinde doğranması önerilmiştir.

Soğanın rendelenip tereyağında altın rengi olana kadar kavurulması, çorbanın aromasını güçlendirmiştir.

Sütün azar azar eklenerek karıştırılması ve unla birlikte püre kıvamına getirilmesi, çorbanın akıcı ama kalın dokusunu sağlamıştır.

Tuz, karabiber ve isteğe göre bir damla limon suyuyla tadın dengelenmesi, çorbayı daha canlı hale getirmiştir.

Toplam hazırlık süresi yaklaşık 25 dakika olarak belirtilmiş; Ramazan iftarında hızlı, sıcak ve besleyici bir seçenek olarak ön plana çıkmıştır.

Detaylar için videoyu izleyebilirsiniz.

Ezogelin çorbası nasıl yapılır? Sofraların vazgeçilmezlerinden ezogelin çorbası nasıl yapılır? Tarifi merak konusu oldu. İşte ezogelin çorbası tarifinin detayları..

Ezogelin çorbası nasıl yapılır?

MALZEMELER

2 yemek kaşığı tereyağı

1 adet orta boy kuru soğan - ince yemeklik doğranmış

2 diş sarımsak - ezilmiş

1 su bardağı kırmızı mercimek

1/4 su bardağı pilavlık bulgur

1/4 su bardağı pirinç

Tuz

Karabiber

7 su bardağı su

Meyanesi için;

2 yemek kaşığı ayçiçek yağı

1 yemek kaşığı domates salçası

1 yemek kaşığı un

Tuz

Karabiber

Kuru nane

Pul biber

2 su bardağı su veya et suyu

İki fazlı pişirme: Çorba, ilk olarak mercimek-bulgur-pirinç-soğan-sarımşak karışımı 7 bardak suyla kaynatılır; ikinci fazda ise ayrı tencerede tereyağı/ayçiçek yağıyla kavrulan domates salçası + un + baharatlarla hazırlanan “meyane”, çorbaya eklenerek bütünlük sağlanır.

Kavurma hassasiyeti: Soğan ve sarımsak, tereyağında hafif yumuşayana kadar kavrulmalı; salça da yağıyla birlikte unla birlikte kavrulup “meyane” kıvamına getirilmeli — bu adımı atlamak çorbanın karakterini bozar.

Baharat dengesi: Tuz, karabiber ve özellikle kuru nane (dolu bir tutam) ezogelinin özgün tadını tamamlar; pul biber de arzuya göre az miktarda eklenir.

Su miktarı ve karıştırma: Yaklaşık 1,5 litre (7 su bardağı) su kullanılır; pişirme sırasında dibe çökmemesi için 5–10 dakikada bir karıştırılmalıdır.

Son aşama ve servis: Meyane çorbaya eklendikten sonra kapalı kapta 15–20 dakika daha pişirilir; sonuçta homojen, dibi tutmamış, tanesi ayrı ayrı pişmiş, renkli ve aromalı bir çorba elde edilir.

Detaylar için videoyu izleyebilirsiniz.

Menemen nasıl yapılır? Tadına doyum olmayan menemen yemeğinin tarifi en çok aranan yemek tarifleri arasında yer alıyor. Peki menemen yemeği nasıl yapılır? Cevaplar haberimizde..

Menemen nasıl yapılır?

Malzemeler

-6 tane domates

-1 yeşil biber

-3 yumurta

-1 kuru soğan

-4 diş sarımsak

-yarım çay bardağı yağ

-1 tatlı kaşığı salça

-1 tatlı kaşığı tuz

1 tatlı kaşığı karabiber

-1 yemek kaşığı kırmızı biber

Soğan ve biberin doğru sırası: Önce soğan hafif pembeleşince, sonra yeşil biber (çekirdekleriyle birlikte, isteğe bağlı) eklenir — bu aromayı derinleştirir.

Domatesin hazırlanışı: Kabuğu soyulup ufak doğranır; suluysa su eklenmez, değilse yarım çay bardağı su ilave edilir — böylece kıvam kontrolü sağlanır.

Salça ve baharat dengesi: 1 tatlı kaşığı domates salçası ve az tuz (sonradan ayarlanmak üzere) kullanılır; en sona 1 yemek kaşığı kırmızı biber eklenir.

Sarımsak ve yumurta püf noktası: Pişme bitmeden önce 2–3 diş rendelenmiş sarımsak atılır; yumurta kırıldıktan sonra hemen ve sürekli karıştırılarak homojen bir yapı elde edilir.

Pişirme süresi ve kapalı işlem: Yumurtadan sonra kapak kapatılıp ~2 dakika daha pişirilir — bu, yumurtanın tam ama süzülmemiş, kremamsı kıvamını sağlar.

Daha fazlası için videoyu takip edebilirsiniz..