Victoria ve David Beckham’ın büyük oğlu Brooklyn, İtalyan mutfağının domates soslu makarnasına bir “Çeşni” katmak istedi: Makarnayı deniz suyuyla haşladı. Brooklyn makarnayı kiraz domates ve parmesan peynirle hazırladı. Ancak pişirirken deniz suyu kullandı. Suyu da Akdeniz’den aldı.

Sosyal medyada bazıları “Cesur bir deney” derken çoğu isyan etti. Nedeni: “İnsanlar denize çişlerini yapıyor. Düşününce midemiz bulanıyor!” Peki, makarnayı Akdeniz’in suyuyla haşlamak iyi bir fikir mi? İşte ustaların tavsiyeleri:

“Hiç önermiyoruz. Çünkü deniz suyunda bakteri olabilir. Elbette su kaynatılırken bunların bir bölümü ölebilir ama sıcak suya dayanıklı bakteriler olduğunu unutmayın. Tabii bir de tuz sorunu ortaya çıkıyor. Tuzlu deniz suyuyla haşlanmış makarnaya ayrıca tuz eklemek gerekiyor mu? Normal suyla haşlarken tuzunu kontrol edebiliyorsunuz ama deniz suyu kullanıldığında ayarlamak pek mümkün değil.”

Sonuçta karar sizin. İsterseniz deneyin!

Çünkü bardağa önce buz atıp üstüne sıcak kahve dökmek an ın da soğumaya neden oluyor, bu da kahvenin tadını kaçırıyor.

Onun için önce kahvenin biraz soğumasını bekleyin, üstüne süt ekleyin, daha sonra buzu koyun.

Önemli bir nokta da, bardağa konulan buzun miktarı. Az konulursa hemen eriyecek ve kahvenin tadını kaçıracak. Bu da ağızda serinlik duygusunu engelleyecek.

Fashionnetwork'te yer alan habere göre; Temmuz 2026 sonlarında (yaklaşık 31 Temmuz civarı) açılan Karl Lagerfeld Café, markanın Amsterdam’daki küresel merkezinin hemen yanında, Raadhuisstraat 32 adresinde yer alıyor. Bu, markanın ilk markalı kafe girişimi ve lifestyle / hospitality alanına genişleme stratejisinin bir parçası.

Neler sunuyor?

Özel kahveler ve Amsterdam merkezli Pantopia atölyesiyle geliştirilmiş pastalar (tarçınlı çörek, kruvasan, flan, cruffin vb.).

Kitaplar, koleksiyon ürünleri, aksesuarlar ve markanın ikonik beyaz gömlekleri.

Dekorasyon, markanın “Future Legacy” konseptini yansıtıyor: monokrom palet, fırçalanmış metal, doğal taş, ham beton ve yansıtıcı yüzeyler.

Marka CEO’su Pier Paolo Righi, “İnsanların Karl’ın dünyasıyla modanın ötesinde yeni bir şekilde bağlantı kurabileceği bir yer yaratmak istedik” açıklamasını yaptı. Açılışla birlikte bitişikte bir pop-up mağaza da hazır-giyim koleksiyonlarından seçkiler sunuyor (Ağustos başından Eylül ortasına kadar). Paris Hilton gibi marka elçileri de mekâna uğradı. Kısaca: Efsanevi tasarımcının adını taşıyan marka, Amsterdam’da hem kahve hem de Karl evrenini bir araya getiren bir mekân açarak kafe dünyasına adım attı.

Euronews'te yer alan habere göre; Yunanistan'da “patsa” olarak bilinen işkembe çorbası Türk kültürünün simge yemeklerinden biri. Ancak Yunanlar da patsa'larını çok seviyor, iki ülke de çorbanın kendi kültürüne ait olduğunu iddia ediyor.

UNESCO'ya başvuru

Yunanistan'ın Selanik kentinde “patsa” pişirme konusunda uzmanlaşmış bir restoran sahibi olan Dimitris Tsarohas, çorbayı Yunanistan'dan UNESCO'ya eşsiz ve geleneksel bir ürün olarak kaydetmek için kapsamlı bir başvuruda bulundu. Tsarohas, bu yemeğin bahsinin Homeros'un “Odysseia”sında dahi geçtiğini iddia ediyor.

Gece kuşlarının popüler yemeği

Tsarohas'ın restoranı, özellikle şafak vakti olmak üzere, gecenin her saatinde patsa çorbasının tadına bakmak için kuyruk oluşturan müşterilere ev sahipliği yapıyor.

Birçok kişi bu çorbanın alkol aldıktan sonra mide rahatsızlığına en iyi çare olduğuna inanıyor. Bu restoranın mutfağında patsa pişirme süreci ritüel bir hal alıyor; şef, müşterinin zevkine göre (iri veya ince) servis etmek üzere kaynayan kazanların önünde mideleri (işkembe) ve keseleri dikkatlice doğruyor.

Homeros'un destansı eseri Odysseia'da, Thessarohas, Penelope'nin talipleri için hazırladığı bir ziyafetten bahseder ve burada "yağ ve kanla dolu mideler"den söz edilir. "Eğer bu aynı işkembe çorbası değilse, o zaman nedir?" diye soruyor kendinden emin bir şekilde.

Türkiye'den yanıt gecikmedi

Buna karşılık, Türk medyası Yunanistan'ı ulusal sembolleri olan yemeği "ele geçirmekle" suçladı. Türkiye'de de bu çorba, bülbüllerin popüler yemeği ve alkollü içeceklerden sonraki kesin akşamdan kalma ilacı olarak kabul ediliyor

Evliya Çelebi'nin "Seyahatname"sinde de İstanbul'daki işkembe satıcılarından bahsediliyor ve bunun da bu yemeğin Türkiye'de en az 400 yıllık bir geçmişe sahip olduğunu gösterdiği belirtiliyor.

Tarifteki farklılıklar

Rekabetlere rağmen, iki ülkenin yemek kültürleri birbirine hayli yakın. Yunan versiyonunda (patsa) genellikle paça ve dana eti daha sık kullanılırken, Türk versiyonunda (işkembe) daha çok işkembenin kendisi ön plana çıkar. İstanbul'da eski bir restoranın sahibi Ali Türkmen, bu iddianın "baklava" mevzusuna benzediğini düşünüyor: "Her şeyi kendilerine mal etmek istiyorlar, ancak işkembe yüzyıllardır süregelen kültürümüzde kök salmış bir yemek.”

Osmanlı döneminden bir miras

Bu anlaşmazlık, iki ülke arasındaki mutfak anlaşmazlıkları zincirinin son halkası; Türk (veya Yunan) kahvesinden yoğurt ve salatalığa (Tzatziki/Jajik), yaprak sarmasından ve baklavaya kadar. Bu gerilimler aslında Osmanlı İmparatorluğu altında yüzyıllarca süren birlikte yaşamın bir mirası - ve iki komşu ülke arasında tatlı bir rekabeti temsil ediyor.

Natto, doğal fermantasyon süreci sayesinde oldukça eşsiz özelliklere sahip, çok sağlıklı bir süper besin. Soya fasulyelerinin özel bir bakteri kültürüyle işlenmesiyle elde ediliyor. Hafif kahvemsi bir aroması, kaygan ve yapışkan bir dokusu var. Japonya'da genellikle küçük kaplarda satılıyor ve pirincin üzerine eklenerek yeniliyor.

Ağır bir amonyak ve fermente peynir kokusuna sahip. Karıştırıldıkça beyaz köpükler ve uzayan lifler oluşturuyor. Tıpkı peynir gibi, "sonradan alışılan" bir tat olarak kabul ediliyor.

Japonların uzun ömürlü olmasının ardındaki sırlardan biri olarak gösteriliyor. Özellikle kemik ve kalp sağlığı için kritik olan K2 vitamininin en zengin doğal kaynağını oluşturuyor.

Genellikle sade haliyle pirinç üzerine dökülerek yeniliyor. Ancak lezzetini artırmak ve kokusunu dengelemek için içine şunlar eklenebiliyor:

-Soya sosu veya tare (özel Japon sosu).

-Karashi (Japon hardalı).

-İnce kıyılmış yeşil soğan (negi).

-Çiğ bıldırcın veya tavuk yumurtası.

Kimilerinin nefret ettiği, kimilerinin ise bayıldığı natto artık küreselleşme yolunda.

O kadar ki, Los Angeles’te, San Francisco’da, Miami’de, New York’ta, Pekin’de, Şanghay’da peş peşe natto restoranları açılıyor.

Son zamanlarda natto içeriğine yeni katkılar eklenmeye başladı: “Kimchi” (Kore lahanası), "Kombucha” (Fermante çay).

Uzmanlara göre düzenli olarak natto yemek bağışıklık sistemini güçlendiriyor, kemikleri sertleştiriyor.

Son zamanlarda natto tiryakilerinin başında Japon kökenli olmayanlar geliyor.

Sıralama Özeti (TasteAtlas verilerine göre):

Vori-vori (Paraguay) – 4.7 puan

Beyran çorbası (Gaziantep, Türkiye) – 4.5 puan
(Dünyanın en iyi 2. çorbası! Sabah kahvaltısında tüketilen, kuzu eti, pirinç, sarımsak ve baharatlı kuzu suyuyla yapılan baharatlı, şifalı bir çorba.)

Yokohama-style Ramen (Japonya)

... (diğer Japon ramen çeşitleri, Endonezya Soto Betawi vb.)

Mercimek çorbası (Türkiye) – 4.4 puan

(Kırmızı mercimek, soğan, havuç, baharatlarla yapılan klasik, besleyici Türk çorbası. Basitliği ve lezzetiyle dünya çapında popüler.)

Diğer Türk çorbaları da listede yer alıyor:

Domates çorbası 55. sıra

Kelle paça çorbası 63. sıra

Bazı kaynaklarda Cacık da top 100'de gösteriliyor.

Bu sıralama, TasteAtlas kullanıcı oyları ve doğrulanmış yorumlara dayanıyor (yaklaşık 57 bin oy, 32 bini geçerli kabul edilmiş). Türk mutfağının çeşitliliğini ve konfor yiyeceklerini bir kez daha öne çıkarıyor.

Beyhan Çorbası

Gaziantep'e özgü, yoğun aromalı ve baharatlı bir sabah çorbası. Genellikle limon ve taze ekmekle servis edilir.

Mercimek Çorbası

Evlerin vazgeçilmezi, kırmızı mercimekle yapılır. Üzerine pul biber ve nane ile servis edilir.

Türk mutfağı, Orta Asya’dan Anadolu’ya uzanan binlerce yıllık bir göçün, imparatorluk mirasının ve eşsiz bir coğrafi çeşitliliğin adeta tabağa yansımış hali. Sadece karın doyuran bir beslenme rutini değil; Selçuklu ve Osmanlı saray geleneklerinin, yerel halkın pratik zekasıyla birleştiği devasa bir gastronomik sentez.

Zeytinyağlıların hafifliği, Güneydoğu’nun baharatlı ve derinlikli et kültürüne karışırken; taze hamur işleri, deniz ürünleri ve sütlü tatlılar bu mozaiği tamamlıyor. Türk mutfağını özel kılan asıl unsur ise malzemenin özüne duyulan saygı ve "israfsız mutfak" felsefesinin getirdiği o samimi yaratıcılık.

Günümüzde bu zengin miras, modern tekniklerle harmanlanarak dünya gastronomi sahnesinde yeni bir kimlik kazanmakta.

Yerel ürünlerin coğrafi işaretlerle korunması ve "tarladan sofraya" anlayışının yeniden canlanması ile beraber İstanbul’dan Gaziantep’e kadar uzanan rotalar, gurmeler için birer keşif alanına dönüşüyor; her bir yörenin kendine has pişirme tekniği, misafirperverlik kültürüyle birleşerek unutulmaz bir deneyim sunuyor.

Bu gastronomi kültürü, geçmişi geleceğe bağlayan en lezzetli köprülerden biri olmaya devam ediyor.

Tahinli piyaz, şiş köfte, hibeş, hülüklü çorba, kabak çiçeği dolması, Alanya bohçası... Bunlar Antalya mutfağı denince ilk akla gelen lezzetlerden sadece birkaçı. Biz de Euronews Türkçe olarak, Antalya'da büyüyen ve dünyaya açılan SWOT Hospitality'nin kurucusu Mouhamad Hadla ile gastronomiyi ve günümüzde gastronominin algılanış biçimini konuştuk.

Hadla, Antalya'da başlayan hikayelerini, 15 yıllık Türkiye tecrübesinden yola çıkarak geliştirdikleri "yaşam tarzı" vizyonunu, Michelin yıldızlı şeflerle kurdukları mutfak disiplinini ve Tersane İstanbul’dan Cidde’ye uzanan küresel büyüme stratejisini anlattı.

Mutfaktan yaşam tarzına: Modern misafirin arzusu

Hadla’ya göre gastronomi artık mutfak duvarlarının çok ötesinde bir anlam taşıyor. Gastronomiyi bir kültürün temeli olarak tanımlayan Hadla, günümüzde bu kavramın nasıl bir yaşam biçimine dönüştüğünü şu sözlerle açıklıyor: "Gastronomi bir kültürle başlar, mutfağın nasıl kurulduğu ve ürünün nasıl tedarik edildiğiyle ilgilidir. Ancak bugün gastronomi bizim için her gün yeniden doğan bir heyecan ve bir yaşam tarzı."

"Trendler çok hızlı değişiyor, bu yüzden sürekli inovasyona ihtiyaç duyuyorsunuz. Ancak her şeyin temelinde mahsül kalitesi yatar. İyi bir balık, doğru baharat ve kaliteli malzeme birleştiğinde ortaya çıkan sonuç, misafirin yüksek beklentisini karşılamalıdır. 2010 yılında Türkiye’ye ilk geldiğimde beklentiler daha sınırlıydı, bugün ise dünyayı gezen, tecrübeli bir misafir profili var," diyen Hadla, sözlerini şöyle sürdürdü: "İnsanlar artık sadece yemek değil; ışık, müzik, servis, hatta kullanılan çatalın dokusuyla bütünleşen bir sosyalleşme deneyimi arıyor. Restorana gelmek, hayatlarını bir üst seviyeye taşımak demek. Gastronomi, tıpkı lüks kozmetik sektörü gibi insanların kendilerini iyi hissetme arzusuna hizmet ediyor."

Kimlik disiplini: Farklı kültürleri aynı çatıda yönetmek

SWOT Hospitality bünyesinde Doğu’nun mistik havasını yansıtan Asil, su altı dünyasında büyüleyici bir deneyim sunan Nemo, Latin Amerika coşkusuyla Ava ve Ege yolculuğu vaat eden mykOrini gibi keskin kimlikli markalar bulunuyor.

Hadla, bu çeşitliliği yönetirken "özgünlük" disiplininden ödün vermediklerini vurguluyor: "Başarımızın sırrı, markalarımızı birbirine karıştırmadan her birinin öz kimliğini korumamızda yatıyor. Peru mutfağı sunan bir yerle İtalyan restoranını aynı potada eritemezsiniz. Her markanın kendi şefi, ekibi ve tedarik zinciri var."

"İtalyan restoranımız Piazzetta Italiana’da kullandığımız zeytini bir başka konseptte göremezsiniz. Kültürel yemeklerin özünü bozamazsınız; biz sadece sunumla ve servis biçimiyle modern bir dokunuş katıyoruz. Örneğin mykOrini, Mikonos ve Santorini’den ilham alan bir Ege yolculuğu sunuyor," diyen Hadla şunları da sözlerine ekledi: "Bu ruhu korumak için Michelin yıldızlı Pavlos Kyriakis ve Executive Brand Chef Dimitris Koumis gibi isimlerle çalışıyoruz. Otantik tadı korurken, deneyimi modern gastronomiyle harmanlıyoruz."

Şöyle bir tur yapalım. Kuzey Avrupa’dan başlayalım. Danimarka ve Norveç’te kahvaltı masasında çavdar ekmeğine sülmüş çel, üzerine somon veya alabalık dilimleri, peynir, yumurta baş köşede bulunuyor. Ayrıca çeşni olması için yöresel otlarla süsleniyor.

Biraz uzağa gidelim. Endonezya’da “Hasi goreng” denilen kavrulmuş pirinç, et (Sığır veya tavuk), bir çok yumurta, yine kavrulmuş sebze ve karides sofrada yer alıyor.

Başta Çin olmak üzere bir çok Asya ülkesinde “Congee” denilen tuzlu veya şekerli pirinç lapası ana yemeği oluşturuyor.

Latin Amerika’ya geçelim. Kolombiya’nın favori kahvaltısı sütlü ve yumurtalı çorba. Halk bu çorbaya bayılıyor.

Restoranın adı: “Smash Things Burgers”.

Burgerin özelliği: Bir çok kat siyah “Wagyu” sığırından yapılması.

Herkesin burger zevki elbette farklı. Kimileri soğan, salatalık turşusu, hardal ve ketçap istiyor. Kimiler, yumurta, salata veya domates eşliğinde…

Dünyanın her yerinde burger mekanları asıl önemli faktörün et olduğunu biliyor, ona göre mönü hazırlıyor.

İşte “Time Out” dergisine göre, dünyanın en iyi 3 burger restoranı…

3-Madrid’de “Nolita”: Olgunlaştırılmış et ve turşu yerine acı biber kullanıyor.Ayrıca gruyer peyniri, klasik sosla da çeşnileştiriyor.

2-Güney Afrika’nın Cap kentindeki “Zuney”: Yüksek kaliteli “Wagyu” sığırı eti kullanıyor. Yanında salatalık turşusu, karamelize edilmiş soğan ve ev sosu ikram ediyor.

1-Tokyo’da “Smash Things”: Restoranın özelliği etlerini titizlikle seçmesi. Siyah “Wagnu” sığırından hazırlanan etler uzun süre kızartılıyor. Sütlü ekmek, soğan, çedar ve ev sosuyla sunuluyor.

Listenin ilk 10’a kadar devamı şöyle:

4-Hanbaagaasuuteeki, Londra

5-: Casse-Croute Mange Dans MonHood, Montréal

6-: Specimen Burger, Paris

7- Eat at ROBs, Sydney

8- MAFIA Bite, Johannesburg

9-: Kiddo, Buenos Aires

10-: Ground Burger, Lizbon

Gastronomi platformu TasteAtlas, 'dünyanın en iyi yoğurt bazlı yemeklerini' açıkladı. Listede Türkiye'den beş önemli lezzet ilk 20'ye girerken, mantı ve Çökertme Kebabı ilk beşte yer aldı. Yoğurtla servis edilen şiş tavuk, çılbır ve haydari de listede kendine yer bulan lezzetler oldu. Listenin ilk sırasında ise Lübnan'ın Shishbarak isimli yemeği yer aldı.

İşte Dünyanın en iyi 20 yoğurtlu yemeği

1 - Shishbarak- Lübnan

2- Çökertme Kebabı- Türkiye

3-Tirokafteri-Yunanistan

4- Chicken Tikka Masala- Birleşik Krallık

5- Mantı- Türkiye

6- Yiaourti Me Meli- Yunanistan

7- Shezhanka Salata- Bulgaristan

8- Tondoori- Hindistan

9- Raita- Hindistan

10- Kabab Barg- İran

11- Fatteh- Lübnan

12- Burek Sa Sirom-Sırbistan

13- Yoğurtla servis edilen şiş tavuk- Türkiye

14- Korma- Hindistan

15- Haydari- Türkiye

16- Mast o Khian- İran

17- Portokalopita- Yunanistan

18-Gzik- Polonya

19- Çılbır- Türkiye

20- Koldskal- Danimarka

Gastronomi, turizm, kültür ve akademi dünyasını bir araya getiren organizasyon, şehrin köklü mutfak kültürünü ulusal ve uluslararası platformda bir kez daha ön plana taşıdı.

Dünya Şefleri ve Gastronomi Temsilcileri Afyonkarahisar’da Aynı Sofrada Buluştu

Etkinliklerin ilk gününde Alusso Termal Otel’de düzenlenen çalıştay programında; kurum ve kuruluş temsilcileri, akademisyenler, öğrenciler, sektör profesyonelleri, seyahat acentaları, şefler ve UNESCO tescilli gastronomi şehirlerinden gelen temsilciler aynı masa etrafında buluştu. Amerika Birleşik Devletleri’nden Brezilya’ya, Lübnan’dan Yunanistan’a kadar farklı ülkelerden gelen katılımcılarla birlikte gastronomi, sürdürülebilirlik, yerel kalkınma, kültürel miras ve mutfak kültürü üzerine kapsamlı değerlendirmeler gerçekleştirildi.

Afyonkarahisar Mutfağı Dünya Sahnesine Taşındı

Organizasyon boyunca Afyonkarahisar mutfağının seçkin örnekleri ziyaretçilerle buluşurken, şehrin gastronomik hafızası yalnızca lezzetlerle değil; kültürü, tarihi dokusu ve misafirperverliğiyle de dikkat çekti. Canlı mutfak sunumları, yemek fotoğrafı sergileri ve yerel üreticilerin stantları etkinliğe ayrı bir renk kattı.

Frig Vadisi’nden Uzun Çarşı’ya Kültürel Yolculuk Büyük İlgi Gördü

Programın devam eden günlerinde akademisyenler, öğrenciler, gazeteciler, sosyal medya içerik üreticileri, yerli ve yabancı şefler için özel etkinlikler düzenlendi. Gerçekleştirilen kültürel geziler kapsamında Frig Vadisi, Kocatepe, Afyonkarahisar Müzesi ve şehir merkezi ziyaret edilerek şehrin tarihi ve kültürel değerleri tanıtıldı. Özellikle Uzun Çarşı’da esnafın misafirlere sunduğu samimi karşılama ve yöresel ikramlar, Afyonkarahisar’ın güçlü mutfak kültürünü yansıtan en özel anlardan biri oldu.

Yabancı Şeflerden Afyonkarahisar Lezzetlerine Uluslararası Dokunuş

Afyon Kocatepe Üniversitesi Turizm Fakültesi mutfaklarında, Engelsiz Gastronomi Terapi Merkezi’nde ve Olgunlaşma Enstitüsü’nde gerçekleştirilen uygulamalı eğitimlerde katılımcılar Afyonkarahisar mutfağını deneyimleme fırsatı buldu. Yabancı şeflerin kendi mutfak kültürlerini Afyonkarahisar’ın yerel ürünleriyle harmanlayarak hazırladığı tabaklar, gastronominin kültürler arası bağ kuran evrensel yönünü bir kez daha ortaya koydu.

Gala Gecesinde Afyonkarahisar Lezzetleri Ayakta Alkışlandı

9 Mayıs Cumartesi akşamı düzenlenen gala gecesiyle sona eren organizasyonda, Afyonkarahisar’ın yöresel lezzetlerinden oluşan özel menüler davetlilere sunulurken; müzik dinletileri ve kültürel gösteriler geceye renk kattı. Program sonunda katkı sunan isimlere plaket takdim edildi.

Afyonkarahisar, Gastronomi Turizminde Gücünü Dünyaya Gösterdi

Üç gün boyunca gastronomi tutkusunun, kültürel etkileşimin ve bilgi paylaşımının merkezinde yer alan organizasyon; Afyonkarahisar’ın gastronomi alanındaki uluslararası vizyonunu güçlendirirken, Türkiye’nin gastronomi turizmindeki potansiyelini de bir kez daha gözler önüne serdi.

Ecem Naz Tunca’nın Notu

Gastronomi artık yalnızca bir mutfak kültürü değil; şehirlerin kimliğini, hafızasını ve dünyaya anlattığı hikâyeyi temsil eden güçlü bir alan haline geldi. Afyonkarahisar’da gerçekleştirilen bu organizasyon da yalnızca lezzet odaklı bir etkinlik değil, aynı zamanda kültürel diplomasi açısından önemli bir buluşmaydı.

Üç gün boyunca gözlemlediğim en dikkat çekici detay ise farklı ülkelerden gelen şeflerin, akademisyenlerin ve sektör temsilcilerinin Afyonkarahisar mutfağına duyduğu gerçek ilgi oldu. Şehrin tarihi dokusu, yerel ürünleri ve samimi misafirperverliği, gastronominin insanları ortak bir noktada buluşturan evrensel gücünü bir kez daha ortaya koydu.

Afyonkarahisar’ın gastronomi alanındaki yükselişinin önümüzdeki yıllarda çok daha güçlü bir şekilde devam edeceğini düşünüyorum. Bu organizasyon, şehrin uluslararası gastronomi sahnesindeki yerini sağlamlaştıran önemli adımlardan biri oldu.

Bundan önceki rekor 41 saat pişirme süresiyle Amerikalılar’a aitti. Perşembe günü başlayan pişirme Pazar’a kadar sürdü. Etler karışıktı: Dana, domuz, koyun…

Etleri pişirmek için 50 kişi gönüllü olarak yardım etti. Sonunda 10 bin 500 kişiye et ikram edildi. Ayrıca polislere, itfaiyecilere ve yoksullara 700 porsiyon dağıtıldı. Etkinlikten sağlanan gelir engelliler vakfına gönderildi.

İçkinin 100 mililitrelik bir şişesi 110 miyon Yen’e (Yaklaşık 700 bin Dolar) satıldı. “Sake”yi üreten şirket yöneticileri “Şimdi hayalimiz içkimizi Ay’da üretmek” dedi.

Japonya’nın en eski “Sake” üreticilerinden olan “Dassai” şirketi uluslararası uzay istasyonunda üretim yapmak için ülkenin uzay teknolojileri şirketi “Mitsubishi Heavy Industries (MHI)” ile işbirliğine gitti. . Böylece “Sake” üretimi için gerekli malzemeler uzaya gönderilebildi.

Satıştan elde edilen gelir Japonya’nın uzay araştırmaları için çalışan 2 kurum arasında paylaştırılacak.

Şefler 440,58 metre uzunluğundaki tiramisu ile “Guinness Rekorlar Kitabı”na girdiler. Bu rekor tiramisunun hazırlanması 2 gün sürdü. Toplam olarak 19 bin yumurta, 400 kilo şeker ve 128 bin adet bisküvi kullanıldı.

Şeflerin sözcüsü Marco Frigatti başarılarını şöyle anlattı: “Pasta tek parçadan oluşmalı. O nedenle parçaların birleştirilmesi çok önemli. Biz işte bunu başardık.” Bundan önceki rekor 2019’da Milano’da 273,5 metrelik tiramisu ile kırılmıştı.

New York’ta düzenlenen müzayedede bu şişe 812 bin 500 Dolar’a müşteri buldu. Bu şaraptan dünyada sadece birkaç şişe kaldığı düşünülüyor ama bulunamıyor. Zaten üretildiğinde toplam 600 şişe kadar depolanıldığı tahmin ediliyor.

Müzayede yöneticisi, “Geçmişte bir deaf bu şaraptan 3 yudum içme şansı yakaladım. Dünyada bunun üstüne şarap yok” dedi.

Dünyanın en pahalı şarabı (açık artırmada satılan rekor):

1945 Domaine de la Romanée-Conti (Romanée-Conti Grand Cru) — 812.500 USD (yaklaşık 29-30 milyon TL civarı, güncel kur ile).

Bu rekor, Mart 2026 sonunda New York’ta Acker’ın “La Paulée” müzayedesinde kırıldı.

Neden bu kadar pahalı?

Sadece ~600 şişe üretildi (1945 hasadı).

1945, Burgundy bölgesinde efsanevi bir yıl (olağanüstü kalite).

Bu şişeler, bağın phylloxera (bitki biti) nedeniyle eski asmaların söküldüğü son hasat olduğu için tarihî öneme sahip.

Şişe, ünlü şarap koleksiyoncusu Robert Drouhin’in kişisel mahzeninden geliyor.

Daha önce 2018’de aynı şarabın bir şişesi 558.000 USD’ye satılarak rekor kırmıştı; yeni satış neredeyse %50 artışla yeni zirveyi belirledi.

Ortalama piyasa fiyatı açısından en pahalı şaraplar (2026 başı itibarıyla)

Wine-Searcher gibi platformlara göre sürekli en yüksek ortalama fiyata sahip olanlar genellikle

Domaine Leroy ve Domaine de la Romanée-Conti (DRC) şarapları:

Domaine Leroy Musigny Grand Cru (çeşitli yılları) şişe başına 40.000-90.000+ Euro aralığında.

Romanée-Conti Grand Cru (yeni yıllar) da çok yüksek, ancak tek şişe rekoru hâlâ 1945 vintage’ına ait.

Diğer tarihi rekorlar (eski liste)

1947 Château Cheval Blanc → ~300.000-500.000 USD aralığı (eski rekorlardan).

1787 Château Lafite Rothschild (Thomas Jefferson şişesi) → yüz binlerce dolar.

Beyaz şarap rekoru genellikle Château d’Yquem’in eski yılları (örneğin 1811).

Kısaca:

Tek şişe olarak dünyanın en pahalı şarabı şu anda 1945 Romanée-Conti (812.500 USD). Bu tür şaraplar yatırım ve koleksiyon amaçlı alınıyor; içmek için değil, çoğu müzayedede kalıyor.

Tam olarak dünyanın ilk büyük ölçekli kakao içermeyen çikolata alternatifi olarak bilinen bir üründür. Klasik çikolata gibi görünür, kırılır, erir ve tadı çikolataya çok benzer — ama içinde hiç kakao çekirdeği veya kakao tozu yoktur.

Şoviva'nın temel özelliği nedir?

Ana hammaddesi: ayçiçek tohumu (sunflower seeds) — Avrupa’da yerel olarak yetiştirilen.

Bazen yulaf (oats) ile de kombinlenir.

Kakao yerine ayçiçek tohumlarını özel bir fermantasyon ve işleme süreciyle çikolata benzeri tat, doku ve parlaklığa kavuşturuyorlar.

Avantajları:

Karbon ayak izi klasik çikolataya göre %80’e varan oranda daha düşük (sürdürülebilirlik odaklı).

Kakao krizine (iklim değişikliği, hastalıklar, yüksek fiyat) çözüm olarak geliştirildi.

Vegan versiyonu da var (süt tozu yerine tamamen bitkisel).

Kafein ve teobromin içermez (kakaodan gelen uyarıcı maddeler).

Keçiboynuzu (carob) bazlı klasik kakaosuz çikolatalardan farklı olarak Şoviva, ayçiçek tohumu teknolojisiyle daha modern ve çikolataya çok daha yakın bir tat ve doku veriyor. Birçok kişi “gerçek çikolata gibi” diyor, özellikle kremamsı ağız hissi ve kırılganlığı açısından.

Kimler üretiyor ve nerede kullanılıyor?

Alman Planet A Foods şirketi geliştirdi.

Nestlé, Lindt, Barry Callebaut gibi büyük firmalarla iş birliği yapıyor. 2025-2026 itibarıyla Nestlé’nin bazı ürünlerinde (örneğin Choco Crossies serisi) kullanılmaya başlandı.

Çikolata kaplamalar, barlar, kurabiyeler, şekerlemelerde hammadde olarak satılıyor.

Kısaca:

Şoviva: Kakao yerine günebakan tohumu ile yapılan, sürdürülebilir, çikolata tadında yenilikçi bir alternatif.

Denemek istersen henüz Türkiye’de çok yaygın olmayabilir (daha çok Avrupa’da), ama Nestlé gibi markaların yeni ürünlerinde karşılaşabilirsin.

Keçiboynuzu, Akdeniz bölgesinde yetişen bir bitkinin kurutulup öğütülmüş meyvesidir. Doğal olarak tatlı, hafif karamelimsi ve maltı bir tadı vardır; kakao gibi acı değildir ve kafeinsiz + teobrominsizdir. Bu yüzden migren sorunu olanlar, kafeine duyarlı kişiler veya çocuklar için tercih edilir.

Gerçek çikolata ile farkı nedir?

Klasik çikolata: Kakao çekirdeğinden gelir → acı, derin, zengin aroma + hafif stimülan etki.

Kakaosuz (carob) versiyon: Daha tatlı, yumuşak, hafif ceviz-karamel benzeri tat. Tam olarak aynı olmaz ama iyi yapılınca lezzetli ve “çikolata benzeri” bir his verir.

Avantajları: Daha az acı, doğal şeker içerir, lif zengini, alerji riski düşük olabilir.

Evde basit kakaosuz çikolata tarifi (vegan, 3-4 malzeme)

Malzemeler (yaklaşık 100-150g çikolata için):

½ su bardağı (yaklaşık 100g) hindistan cevizi yağı veya kakao yağı (eritilmiş) — kakao yağı daha iyi tutar ama carob için hindistan cevizi yağı da olur.

¼ – ⅓ su bardağı keçiboynuzu tozu (carob powder) — kavrulmuş olanı daha çikolata benzeri renk ve tat verir.

2-3 yemek kaşığı tatlandırıcı: Bal, akçaağaç şurubu, hurma püresi veya Hindistan cevizi şekeri (isteğe göre az veya çok).

Opsiyonel: Bir tutam tuz, vanilya özütü, tarçın veya rendelenmiş hindistan cevizi.

Yapılışı:

Yağı benmari usulü (kaynar su üstünde) eritin, çok sıcak olmasın.

Keçiboynuzu tozunu eleyip ekleyin, topaklanmasın diye iyice karıştırın.

Tatlandırıcıyı ve diğer aromaları ekleyip homojen olana kadar karıştırın (blender da kullanabilirsiniz).

Silikon çikolata kalıplarına veya yağlı kağıt serili tepsiye dökün.

Buzdolabında veya dondurucuda 30-60 dakika bekletin, katılaşınca çıkarın.

İçine fındık, ceviz, kuru meyve veya önceki sohbetimizde konuştuğumuz yenilebilir çiçekler (örneğin kurutulmuş gül yaprağı, hibiskus, hercai menekşe) ekleyebilirsiniz. Çiçekleri hafifçe bastırarak süsleyin — hem görsel hem aroma katıyor!

İpuçları

Daha bitter bir tat istersen: Biraz daha fazla keçiboynuzu tozu + az tatlandırıcı.

Daha parlak ve kırılgan olsun istersen: Temperleme yöntemi uygula (ama evde basit versiyon da yeter).

Marketlerde hazır carob çikolata veya carob kaplı ürünler bulabilirsiniz, ama ev yapımı daha taze ve kontrol edilebilir.

Eskiden sadece yüksek seviyeli restoranların (fine dining) tabak süslemelerinde kullanılan bu çiçekler, artık ev mutfaklarından pastanelere, kafelerden zincir marketlere kadar geniş bir alanda yer buluyor.

Neden ilgi artıyor?

Görsel ve estetik çekicilik: Yemeklere ve içeceklerde renk, aroma ve doku katıyor. Sosyal medya (Instagram, TikTok) sayesinde “göz alıcı tabak” trendi bunu hızlandırıyor.

Sağlık ve doğal ürün talebi: Temiz etiket (clean label), bitki bazlı beslenme, antioksidan ve fonksiyonel gıda arayışı etkili. Çoğu yenilebilir çiçek (gül, hibiskus, hercai menekşe, latin çiçeği, kabak çiçeği vb.) vitamin, mineral ve bitkisel bileşenler içeriyor.

Gastronomi trendleri: Şefler ve ev kullanıcıları yaratıcı tariflerde (salata, tatlı, kokteyl, çay, dondurma, kek süslemesi) kullanıyor. Pandemi sonrası evde daha fazla yemek yapma alışkanlığı da katkıda bulundu.

Üretim kolaylaşması: Kontrollü tarım (sera, hidroponik) sayesinde yıl boyu tedarik artıyor, fiyatlar biraz daha erişilebilir hale geliyor.

Küresel pazar durumu

Yenilebilir çiçek pazarı (edible flowers market) istikrarlı büyüyor:

2025'te yaklaşık 365–450 milyon USD civarında tahmin ediliyor.

2030–2035'e kadar %4.7 ila %6.5 CAGR (yıllık bileşik büyüme) ile 540–790 milyon USD seviyesine ulaşması bekleniyor.

En hızlı büyüme Avrupa'da görülüyor, ardından Asya-Pasifik bölgesi (özellikle sağlık odaklı tüketimle) geliyor. Taze kullanım hâlen dominant, ama kurutulmuş ve toz formlar da rağbet görüyor (raflarda daha uzun dayanıklı).

Türkiye'deki durum

Türkiye'de de benzer bir yükseliş var:

Profesyonel mutfaklar (restoran, otel, Horeca sektörü) başta olmak üzere talep artıyor.

Ev kullanıcıları, pastaneler ve marketler de dahil oluyor. Zincir marketlerde ve online satışlarda daha sık rastlanıyor.

Antalya gibi bölgelerde sera üretimiyle katma değerli alternatif ürün olarak öne çıkıyor; üretim hacmi genişliyor.

Popüler çiçekler arasında gül, hibiskus, hercai menekşe, latin çiçeği (nasturtium), karahindiba, mürver gibi türler sıkça kullanılıyor.

Önemli uyarı: Her çiçek yenilebilir değil! Bazılarının toksik etkisi olabilir. Sadece güvenilir, organik veya özel üretilmiş “yenilebilir” etiketli olanları kullanın. Tüketmeden önce alerji testi yapmak ve doğru türleri öğrenmek önemli.

Kısaca, “herkes kullanıyor” demek biraz abartılı olsa da, ilgi ve kullanım giderek yaygınlaşıyor — özellikle görsellik ve doğal tat arayanlar arasında.

Bolonya, İtalya’nın tarihi ve önemli kentlerinden biri. Spagettinin "Bolonez" türü de adını buradan alıyor. "Bolonya usulü" demek. Ancak Bolonya’da bu spagetti türü bilinmiyor. İtalya’nın diğer kentlerinde de.

Aslında böyle bir spagetti yok! Bolonya’da "Tagliatelle al ragu" denilen spagetti servis ediliyor.

Bolonezle farkı şu: kıymayla karıştırılmış domates sosu değil, tam tersine biraz domates sosuyla harmanlanan kıyma…400 gram dana kıymasına 200 gram pişirilmiş domates püresi ve bir çorba kaşığı domates konsantresi ve biraz da süt ekleniyor.

Barbussa: İlk bakışta limonlu pastayı hatırlatıyor. Ama değil. Portakal çiçeği şerbeti yedirilmiş irmikten yapılıyor. Faslılar bunu mentollü çay eşliğinde yiyorlar.

Şebekya: Bu da bir Kuzey Afrika tatlısı. Un, su ve portakal çiçeğiyle hazırlanıyor. Pişirildikten sonra bala ve susama sarılıyor.

Luz Eluz Kalbi: İrmik, badem ve bal karışımı bir tatlı. Sonra bunlara portakal çiçeği şurubu ekleniyor. Meraklıları iki sürahi portakal çiçeği şurubuyla iyice sulandırıyor ve çayla birlikte tüketiyorlar.

Sigar: Sigara veya puro şeklinde olduğu için bu isim veriliyor Esası badem ezmesi, bal. İsteyen ceviz, Hindistan cevizi veya tarçın ekleyebiliyor.