İnsanoğlu var oluşundan bu yana zamanda yolculuk hayalleri kuruyor. Çünkü geçmişini delicesine merak ediyor.
Ama bugünkü teknolojimizle bile mümkün değil. Aslında zaman göreceli bir kavram. Örneğin, insan yaşlandıkça zamanın daha hızlı aktığı duygusuna kapılıyor.
1962’de Fransız yer altı dağcısı Michel Siffre yerin 140 metre altında 2 ay yaşadı. Vardığı sonuç: İnsanların iç saatleri normal zamandan daha yavaş akıyor.
Bugün zamanı objektif ölçebilmek için örneğin atom saatleri kullanılıyor Ama pek bir şey değişmiyor. Sadece bir duygu hariç: Hayatımızın giderek sonuna yaklaştığımızı hissediyoruz veya algılıyoruz. İşte zamanın somut bir göstergesi.
Taocu düşünürlerden günümüzdeki filozoflara, tarihçilere, arkeologlara, nörobiyologlara ve astrofizikçilere kadar geniş mi geniş akademisyen dünyası ortak görüşte: İnsanoğlu zamanla uğraşarak zaman kaybediyor. Bir gün kendisi yok olduğunda da zaman akmaya devam edecek…
